- Ὄταν ἡ βαρυχειμωνιά μοὺ πάγωνε τὰ χέρια
- Ὁ Μεγαλύτερος Ἐχθρός τῶν Σχέσεων εἶναι τό Δίκιο μας! (Ἡ Παγίδα τῶν Ἀγαθῶν Ἐπιθυμιῶν καί ἡ Οὐσία τῆς Πνευματικῆς Ζωῆς)
Κέρασμα
Ένας πολύ δικός μου άνθρωπος αντιμετώπισε στη ζωή του το εμπόδιο της οικονομικής κατάρρευσης. Μέχρι τότε του πήγαιναν «όλα καλά». Έτσι νόμιζε. Καλή σύντροφος, παιδιά, χρήματα. Όμως τα παιδιά του έμπαιναν στην εφηβεία και τα πρώτα νεανικά φτερουγίσματα στον κόσμο της μεγαλουπόλεως έκρυβαν μεγάλους κινδύνους. Η οικονομική κατάρρευση τον οδήγησε κάπου μακριά από την Αθήνα. Νοίκιασε σπίτι κοντά σε έναν πολύ αγιασμένο τόπο. Τα παιδιά του συνδέθηκαν με παιδιά πολύ καλών χριστιανικών οικογενειών. Η οικονομική κατάρρευση ήταν ευεργεσία για αυτά. Όπου ο κόσμος βλέπει αδιέξοδα, ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει θαυμαστές παρεμβάσεις της θείας χάριτος.
Είναι φορές που οι αλήθειες φωνάζουν τόσο δυνατά, που καμμιά …σιωπή δεν μπορεί να τις καλύψει!
Έτσι κι εδώ στο απαισιόδοξο μήνυμα…της παραίτησης , η φωνή της ελευθερίας που κρύβει, δεν φωνάζει με ελπίδα, επομένως ούτε χαρά’ κι όπου λύπη ,ο Θεός λείπει, έλεγε ένας άγιος.
Μόνο μία παραίτηση, η παραίτηση από το εγώ μας,( αυτός είναι Σταυρός αυτοφυής)… φέρνει χαρά και πίστη στην Ανάσταση.