- Ὄταν ἡ βαρυχειμωνιά μοὺ πάγωνε τὰ χέρια
- Ὁ Μεγαλύτερος Ἐχθρός τῶν Σχέσεων εἶναι τό Δίκιο μας! (Ἡ Παγίδα τῶν Ἀγαθῶν Ἐπιθυμιῶν καί ἡ Οὐσία τῆς Πνευματικῆς Ζωῆς)
Κέρασμα
Συχνά νομίζουμε πως χρειάζεται η θρησκεία για να δικαιώσει το θάνατο και να μας συμφιλιώσει μαζί του. Ο Χριστιανισμός όμως μας γνωστοποιεί το ακριβώς αντίθετο: ότι η φθορά είναι η γελοιοποίηση του ανθρώπου και ο θάνατος η μεγαλύτερη ήττα του, ο μεγαλύτερος εχθρός, που πρέπει οπωσδήποτε να καταπατηθεί. Μόνο που ο θάνατος δε νικιέται με το να μην ασχολούμαστε μαζί του ούτε με το να θεωρείται ένα απλό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της ζωής. Η νίκη επί του θανάτου ξεπερνά κάθε αυτονομημένη ατομική προσπάθεια και συνίσταται στη συμμόρφωση της ζωής μας στη ζωή του Χριστού, προσπάθεια που σαρκώνεται μόνο στην εκκλησιαστική κοινωνία, αναιρώντας το θάνατο με την Ανάσταση.
Είναι φορές που οι αλήθειες φωνάζουν τόσο δυνατά, που καμμιά …σιωπή δεν μπορεί να τις καλύψει!
Έτσι κι εδώ στο απαισιόδοξο μήνυμα…της παραίτησης , η φωνή της ελευθερίας που κρύβει, δεν φωνάζει με ελπίδα, επομένως ούτε χαρά’ κι όπου λύπη ,ο Θεός λείπει, έλεγε ένας άγιος.
Μόνο μία παραίτηση, η παραίτηση από το εγώ μας,( αυτός είναι Σταυρός αυτοφυής)… φέρνει χαρά και πίστη στην Ανάσταση.