Ποιος είναι ο Αληθινός Επαναστάτης: Τσε και Χριστός

Παιγνιώδες σκίτσο το οποίο «απαντά» στον Τσε ότι το αίτημά του για δικαιοσύνη είναι όμορφο, αλλά η απάντηση βρίσκεται στην αγάπη του Χριστού.

Περισσότερα

Γολγοθάς, η ρήξη με το μηδέν

Ανάσταση σημαίνει κατάργηση του θανάτου (κάθε είδους θανάτου) και κατάργηση της αδικίας (κάθε είδους αδικίας), κοντολογίς ένα όραμα αναμέτρησης της αγάπης με κάθε λογής υποτέλεια στο μηδέν.

Περισσότερα

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ καί τό ἀνατρεπτικό νόημά της

6 Αυγούστου: γιορτή της Μεταμόρφωσης, ξεμπρόστιασμα δύο εξίσου ζοφερών πειρασμών των πιστών: να αποσυρθούν ή να κατακτήσουν.

Περισσότερα

Νηστεία, Θεολογία και Διαιτολογία

Νηστεία είναι η τέχνη να πεινάς και να διψάς. Η πείνα και η δίψα είναι πάντα τα σημάδια ότι μια ζώσα ύπαρξη έχει αρχίσει να φθείρεται και δεν θα επιβιώσει αν δεν λάβει απ’ έξω ενίσχυση υπό τη μορφή της τροφής.

Περισσότερα

Πανδημία και εκκλησιαστική ζωή – Για τα δύσκολα, 2ο

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου*] Μέσα σε λίγες μέρες έχουν γραφτεί πάρα πολλά, με το σκηνικό της πανδημίας να αλλάζει δραματικά

Περισσότερα

Extra pauperes nulla salus – Έξω από τους φτωχούς δεν υπάρχει σωτηρία

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου* Εισήγηση στην στρογγυλή τράπεζα «Πλούσιοι και φτωχοί στην Καινή Διαθήκη, τον πρώιμο μοναχισμό και το Βυζάντιο»

Περισσότερα

Διάκριση έναντι των Τεχνολογικών Αλλαγών

[] Προβληματιζόμαστε για το θυελλώδες των αλλαγών, αλλά δεν σπεύδουμε να τις δαιμονοποιήσουμε. Έχουμε χίλιους λόγους να ζούμε τις νέες

Περισσότερα

Μακάρι σαν τον σκύλο, παλληκάρι μου!

Ήταν μικρός κι αδύναμος. Άνθρωπος, δηλαδή, που δεν είχε στουμπώσει από το μεγαλείο και την ισχύ του, αλλά είχε χώρο

Περισσότερα

Το να είσαι Χριστιανός σημαίνει να πεινάς και να διψάς

Στις 15 Νοεμβρίου ξεκινά η νηστεία των Χριστουγέννων. Έχει πολλά να ψιθυρίσει αυτή η πορεία προς το ποθούμενο…: «Νηστεία είναι η

Περισσότερα

Μπορεί να δημιουργηθεί πλούτος χωρίς αδικία;

Πως μιλάει ένας θεολόγος σήμερα για το θεό στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών; Bρίσκεται ο Θεός στα γονίδια μας;

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ