jump to navigation

Η Επαναστατική Πρόταση Ζωής του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη Μάρτιος 13, 2019

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Α. Ο Γέροντας ως ποιμήν της νεότητος

Από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια ο γέροντας έταξε τον εαυτό του στη διακονία της σπουδάζουσας η εργαζόμενης νεότητας. Θα μπορούσε κανείς εκ προοιμίου να πει ότι αυτός ο προσανατολισμός του ήταν αποτέλεσμα μιας διορατικότητος , που διέθετε σε όλες τις πτυχές της ζωής του ώστε να προηγείται και να προλαμβάνει τις εξελίξεις . Στο έργο της κατηχήσεως συνεργάστηκε μεταξύ άλλων και με τον σημερινό Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο ( Τρακατέλλη) , λαϊκό , τότε , στέλεχος της αδελφότητας «ΖΩΗ» [459].

[] Κατ’ ευδοκίαν Θεού ο Γέροντας μεταφυτεύεται στα Τρίκαλα και σύντομα καθίσταται πνευματικός πατέρας κυρίως των νέων[460]. Είναι πολυσήμαντη η στιγμή αυτή για εκείνον αλλά και για το μέλλον της Εκκλησίας. Έρχεται σε μια εποχή που αναζητά όραμα και σε μια περιοχή που αναδύεται μέσα από τις στάχτες του εμφυλίου. Μόλις πριν μία δεκαετία η περιοχή των Τρικάλων κατέστη χώρος αδελφοκτόνων συγκρούσεων , υπαγορευμένων από ένα αυτοκαταστροφικό μίσος , που συνδαυλι-ζόταν και από τα έντονα πολιτικά πάθη .

Ο Γέροντας εμφανίζεται ειρηνοποιός, ενοποιός και με τη γλώσσα της πηγαίας , ανεπιτήδευτης και ανυστερόβουλης αγάπης του αγκαλιάζει τους πάντες . Δίνει το όραμα της αιωνιότητας σ’ αυτή τη νέα γενιά , που αναζητεί προσανατολισμό και νόημα στη ζωή. Το κήρυγμά του δεν αγγίζει τους σπουδαίους της κοινωνίας · γίνεται αποδεκτό και καρποφορεί στις καρδιές των φτωχών χωριατόπαιδων , που με τις υπέρμετρες θυσίες των γονέων τους μεταβαίνουν από τα αγροτικά χωριά του κάμπου η κατεβαίνουν από τα Χάσια και την Πίνδο στο Γυμνάσιο των Τρικάλων και της Καλαμπάκας για να σπουδάσουν. Στις αίθουσες κατηχήσεως της νεότητος , στις κατασκηνώσεις της Μητροπόλεως και στις ποιμαντικές του εξορμήσεις στα χωριά , ο λόγος του νεαρού ιερομονάχου, με το αχνό μελαγχολικό χαμόγελο και τη χριστοειδή μορφή , διαπερνά την καρδιά των ακροατών.

Σύντομα τα ακροατήριά του συνωθούνται[461] και ξεχειλίζουν στους τόπους όπου ομιλεί. Αυτή την αγάπη του για τους νέους δεν τη λησμόνησε ποτέ ασφαλώς και για το γεγονός ότι την εισέπραξε πολλαπλάσια κι από εκείνους. Δεν ταυτίστηκε ποτέ με τα ενδιαφέροντά τους ούτε συσχηματίστηκε με τις επιθυμίες τους για να γίνει αρεστός · σκοπός του δεν ήταν να αυτοπροβληθεί , να προσηλυτίσει και να δημιουργήσει πλήθος οπαδών , αλλά να παιδαγωγήσει εις Χριστόν. Ο Γέροντας επιθυμούσε να περιστοιχίζεται από «φίλους» μαθητάς και από την πρώτη στιγμή μετέδιδε την αλήθεια ότι είναι έτοιμος να δώσει κάθε ικμάδα των δυνάμεών του για την πνευματική τους ανέλιξη [462].

Γι’ αυτό αγαπήθηκε από τη νεότητα , όσο κι εκείνος την αγάπησε , εφόσον η νέα γενιά μ’ εμπιστοσύνη διέκρινε την ειλικρίνεια των προθέσεών του και την εκ μέρους του υπόδειξη μιας εναλλακτικής ζωής , τελειότερης και ανώτερης. Η διδαχή του είχε βιωματική κι όχι ηθικοπλαστική διάσταση , γεγονός σπάνιο στο πλαίσιο μιας κοινωνίας , που περιοριζόταν – ακόμη και σε θρησκευτικό επίπεδο – σε ανούσιες ηθικολογίες προκαλώντας την αποστροφή των επαναστατημένων νέων · των νέων που επιθυμούσαν ένα κόσμο καλύτερο και δικαιότερο μια κοινωνία τίμια , ανοικτή , αισιόδοξη και ειλικρινή , με προοπτική, ενότητα και όραμα. Ο Γέροντας δεν έβλεπε καμμιά διέξοδο στις δομές της τότε κοινωνικής κατάστασης και πρόβαλε ως πρότυπο ζωής τη Βασιλεία του Θεού.

Ασφαλώς και φαινόταν σαν ουτοπικό αλλά ήταν άκρως επαναστατικό και ρηξικέλευθο το κήρυγμά του σε μια εποχή που οι πάντες μιλούσαν για οικονομική ανόρθωση – ανάπτυξη , εργασία, μετανάστευση , ανοικοδόμηση κ.λ.π. Ο π. Αιμιλιανός προέβλεπε πως τούτη η κοσμική προοπτική σύντομα θα καταποντιζόταν στη ματαιότητα, στην προσκαιρότητα · έστω κι αν προκαλούσε ένα αναπτυξιακό θαύμα , θα δημιουργούσε ένα βαθύ υπαρξιακό κενό , όπως και συνέβη αργότερα. Γι’ αυτό χάριζε και εκδίπλωνε στα νειάτα της εποχής τις πτυχές μιας ζωής με προοπτική αιωνιότητας και όχι προσκαιρότητας ή προδομένων ονείρων.

Παραπομπές

  1. Αρχιεπισκόπου Αμερικής  Δημητρίου  Τρακατέλλη, μνημ. εργ.,  σ. 119
  2. Λορέντζο Ντιλέττο, οπ. παρ.,  σ. 74
  3. Αιμιλιανού  Αρχιμ.,  οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ. 4,  σ. 31
  4. Ιω.13-14

Πηγή: Πεμπτουσία – Η ποιμαντική προσέγγιση των νέων από το Γέρ. Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

Η Ποιμαντική του γέρ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη για το Γάμο και την Οικογένεια Μάρτιος 7, 2019

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Πρωτοπρ. Χαρίλαου Παπαγεωργίου, Εφημέριου Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Βόλου

Β. Ποιμαντική του γάμου και της οικογένειας.

Ο Γέροντας (Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης) διακρινόταν για τον απόλυτο σεβασμό στην επιλογή τρόπου ζωής και την πραγμάτωση της προσωπικής κλήσης καθενός πνευματικού του τέκνου. Περιέβαλε με εκτίμηση την προτίμηση των περισσοτέρων -αριθμητικά- τέκνων του να αναδεχθούν τον χρηστό ζυγό του γάμου, διότι επιθυμούσε να δημιουργεί κλίμα ανέσεως και χαράς στην κάθε ψυχή, η οποία έδινε διέξοδο στις εφέσεις της. Με τη διορατικότητα και την εμπειρία του μπορούσε από νωρίς να διακρίνει εάν οι επιθυμίες καθενός ήταν σταθερές και βέβαιες, ώστε στην κατάλληλη στιγμή να ενθαρρύνει τις αποφάσεις ζωής. Δεν κατηύθυνε τυφλά και προπαγανδιστικά τους πάντες στη μοναχική ζωή , την οποία υπεραγαπούσε και υπερτιμούσε, αλλά με τις νουθεσίες του βοηθούσε να καταλάβει εάν κανείς μπορεί να «χωρήση τον λόγον τούτον , αλλ’ (ει τούτω) δέδοται»[463].

famaimsim2

Πηγή: imgkid.com

 

Εξυψώνει στα κηρύγματά του και τα κείμενά του το μυστήριο του γάμου εις ύψος νοητόν και υπογραμμίζει το θεολογικό βάθος του , ώστε οι έγγαμοι να πολιτεύονται αξίως της κλήσεως [464], που έλαβαν από το Θεό. Θεωρεί τον μυστηριακό[465] και θεοσύστατο γάμο μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ανθρώπινης ζωής ως απαρχή πνευματικών αγώνων. Κάθε αποτυχία στο γάμο σημαίνει και αποτυχία της πνευματικής ζωής. Οι έγγαμοι δεν συνυπάρχουν ούτε απλώς συμβιώνουν, δεν αποφασίζουν να «γλεντήσουν» έτσι τη ζωή τους, μετατρέποντας το σπίτι σε ξενοδοχείο πολλαπλασιάζοντας το υπαρξιακό τους κενό και δολοφονώντας την πνευματική τους ζωή. Με βαθιά επίγνωση της αξίας της αγωγής περί γάμου , ο Γέροντας συνιστά την έναρξη μιας τέτοιας προπαιδείας από την παιδική ζωή του ανθρώπου, κατά την οποία προετοιμάζει το μέλλον του λαμβάνοντας πλήθος επιπόλαιων γνώσεων , συχνά για ανούσια και επουσιώδη. Το παιδί μαθαίνει καταρχήν να αγαπά , να δίνει, να στερείται, να υπακούει, να έχει αγνότητα ψυχής και σώματος, τιμιότητα, γενναιότητα, αποφασιστικότητα, ειλικρίνεια, χαρά, επιστήμη η τέχνη, νοικοκυρωσύνη . Μιλά από το 1971 επαναστατικά και πρωτοποριακά σε μια τοπική κοινωνία κλειστή κι αυστηρή εξαίροντας τη δυνατότητα της καλής γνωριμίας η ακόμη και της διάλυσης του αρραβώνα , εάν το ζευγάρι είναι αταίριαστο. Προβάλλει τη σπουδαιότητα της έγκαιρης και υπεύθυνης εκλογής συζύγου , – γεγονός εξαιρετικά επίκαιρο στις μέρες μας ως αιτία πλείστων διαζυγίων – η οποία οφείλει να διεξάγεται ελεύθερα και αβίαστα , μακρυά από επιρροές φιλικών προσώπων η κυρίως των γονέων , λαμβανομένης όμως υπόψιν και της γνώμης των άλλων ενίοτε .

Σημαντικά στοιχεία της επιλογής συζύγου θεωρεί ο Γέροντας την προσήλωση στην οικογενειακή ζωή , την προσκόλληση στο (στη) σύζυγο, τον ανοικτό χαρακτήρα, την έλλειψη μεμψιμοιρίας, θρησκοληψίας, ψευδοευλαβείας[466], ψευδοτελειότητας. Με την πλούσια εμπειρία ως πνευματικού και μια εμπεριστατωμένη πρακτικότητα, ο Γέροντας μιλά ακόμη και για τη σημασία της κληρονομικότητας , αλλά επιμένει ιδιαίτερα στο στοιχείο της πίστεως ανάλογης με την πίστη των αγίων που παρέθεταν τα πάντα στο θέλημα του Θεού ζητώντας δύναμη και φωτισμό στις επιλογές τους. Το στάδιο της εκλογής ολοκληρώνει η επιλογή κοινού πνευματικού πατέρα – γέροντα , που θα είναι συμβοηθός της κοινής πορείας. Η ζωή του γάμου περιλαμβάνει και δυσκολίες , οι οποίες αποτελούν μεν απαραίτητο στοιχείο για τον πνευματικό αγώνα , αλλά αυξάνουν το πνευματικό φιλότιμο [467].

Οι σκοποί του γάμου είναι μεν πολλοί και επιμέρους, αλλά συμπυκνώνονται σε τρεις[468] από το Γέροντα : Πρώτα ο γάμος είναι μια πορεία πόνου, μια ζωή που την ομορφαίνει η ελπίδα αλλά την ενδυναμώνει η δυστυχία, μια συγκλήρωση -συμπόρευση δια πολλών θλίψεων, που προϋποθέτει την άρση ενός κοινού σταυρού δια της χάριτος του Θεού και της ευλογίας της Εκκλησίας . Ο Χριστός , το Άγιον Πνεύμα δε μένουν αμέτοχοι κι ασυγκίνητοι στην πορεία αυτή αλλά «υπερεντυγχάνουν στεναγμοίς αλαλήτοις»[469] υπερ των εγγάμων. Δεύτερον, θεωρεί το γάμο ως μία πορεία αγάπης δύο ανθρώπων που δια του συγχρονισμού, της ισοτιμίας και της συναρμονίας προχωρούν στη συνδημιουργία με το Θεό νέων ανθρώπινων υπάρξεων. Τρίτον , ο γάμος είναι πορεία στον ουρανό και τούτο συμβολίζεται εκτενώς κατά την ιερολόγησή του, ώστε να κατανοηθεί ευθύς εξαρχής ότι μεταξύ των εγγάμων εισέρχεται ως ενοποιός και οδηγός προς τα άνω ο ίδιος ο Χριστός, τον Οποίο καλούνται να αγαπήσουν υπέρ εαυτούς, και στον Οποίο καλούνται να σκλαβωθούν [470].

Ο Γέροντας δεν παρενέβαινε στα θέματα της οικογενειακής καθημερινότητας · αναζητούσε πάντοτε την υπέρβαση των προβλημάτων θέτοντας υψηλούς σκοπούς στην οικογενειακή συμβίωση. Η σχέση του με τα παιδιά και την ανατροφή τους ήταν αγαπητική, γνήσια, ειλικρινής εφόσον ήθελε πάντοτε να εξοικειώνονται με τα προστάγματα της Εκκλησίας [471], το πνεύμα της θυσίας και την αποφυγή των παράλογων απαιτήσεων. Για να εξάρει θεολογικές έννοιες , όπως η Εκκλησία , η αγάπη του Θεού η η σωτηρία , χρησιμοποιούσε εικόνες της οικογενειακής ζωής [472]. Σκοπός του ήταν – με πρότυπο και κατ’ αναλογία προς τη μοναστική ζωή – η απόκτηση της χαράς μέσα στο κάθε σπίτι με τον αλληλοσεβασμό, τη συναντίληψη και την προσφορά τιμής του ενός συζύγου προς τον άλλο[473]. Τόνιζε πως η οικογενειακή ζωή καταυγάζεται από τη χάρη του Θεού, όταν προάγει τη λατρευτική – λειτουργική ζωή των μελών της , τη μελέτη, τον πνευματικό αγώνα , την υπακοή, την άσκηση των αρετών, την εν Χριστώ τελείωση. Γι’ αυτό ο γάμος δεν είναι θέμα σωματικότητος, αλλά προαγωγός εις Χριστον, βασιλεία, παράδεισος [474]. Ο Γέροντας, όπως και σε άλλες πτυχές της ποιμαντικής του διακονίας, ήταν μεταδότης μιας υγιούς, ισορροπημένης πνευματικότητας που δεν «κατακυρίευε των κλήρων» αλλά οδηγούσε στην ελευθερία των τέκνων του Θεού [475].

Παραπομπές

 463. Μτθ. 19,11

  1. Εφ. 4,1 και Φιλ. 1, 27
  2. Αρχιμ.Αιμιλιανού, οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ. 5,   σ. 174-194.
  3. Β  Τιμ. 3,5  και   Μρκ. 12,40
  4. Γέροντος  Παϊσίου ,Διδαχαί  και  Λόγοι, τ. Δ  Ἔκδ. Ι.Μ.Αγ. Ιω. Θεολόγου  Σουρωτής 2001 , σ. 147-190
  5. Αρχιμ. Αιμιλιανού, οπ.παρ. , Κατηχήσεις τ. 5,   σ. 183 κ.ε
  6. Ρωμ. 8,26
  7. Αρχιμ. Αιμιλιανού  , οπ.παρ. , Κατηχήσεις τ. 4,  σ. 193-4
  8. Αρχιμ.Αιμιλιανού ,  οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ.5,  σ.  49-50 , 99-100
  9. Οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ. 4,  σ. 163,  τ.2  σ.155 , 88  , τ. 5  σ. 46, 48-53  , 54
  10. Οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ. 5,  σ. 225-231
  11. Οπ.παρ.,  Κατηχήσεις τ. 2,  σ. 409 και  412 – 3
  12. Α Πέτρ.5,3 και Ρωμ. 8,21

Πηγή: Πεμπτουσία

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Βάλε στη δοκιμασία αγάπη για να φύγει ο πειρασμός! Οκτώβριος 20, 2018

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Σχέσεις , add a comment

Γερόντισσα Γαβριηλία: Να σου πω ένα μικρό παράδειγμα. Ήταν μια φίλη μου, κατοικούσε με τον πολύ καλό της σύζυγο και με την μητέρα του. Η μητέρα του ήταν πάρα πολύ καλός άνθρωπος, αλλά από το πρωί που θα ξυπνούσε, ως την ώρα που θα κοιμότανε μιλούσε…
Αγαπούσε την νύφη της πάρα πολύ και η νύφη της το ίδιο, αλλά τι θα γινότανε μ’ αυτήν την ακατάπαυστη ομιλία; Γιατί η πεθερά, όχι μόνο της μιλούσε, αλλά της έκανε κι ερωτήσεις που έπρεπε ν’ απαντήσει…

Τι να κάνει; Τι να κάνει;

Της είπα:
– Εκείνη την ώρα που σου μιλά, εσύ να λες την Ευχή, “Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον ημάς”, αργά-αργά, με τον νου σου, όσην ώρα σου μιλά και να συνεχίζεις χωρίς ν’ απαντάς…
Γιατί συνήθως, οι άνθρωποι που μιλούν πάρα πολύ, δεν περιμένουν και δεν ενδιαφέρονται για την απάντηση του άλλου…

Συνομιλήτρια: Θέλουν να το βγάλουν από μέσα τους.

Γ.Γ: Ναι, έχουν ανάγκη μιας ανθρώπινης συντροφιάς για να λένε τις σκέψεις τους συνέχεια. Λοιπόν, η φίλη μου το εφάρμοσε και σε λίγο έγινε μια τέτοια αρμονία με την πεθερά που δεν την ενοχλούσε τίποτε πια. Πολλές φορές της έλεγα:
– Όταν ακούς τα σπουργιτάκια, θυμώνεις. Όχι. Έτσι λοιπόν να χαίρεσαι κι έναν άνθρωπο που μιλά ακατάπαυστα.
Πέρασε ο καιρός, έφυγα ταξείδι, επέστρεψα, την είδα ξανά. Ήταν ενθουσιασμένη! Τώρα όλα πήγαιναν εντάξει. Σε λίγο, η άλλη κόρη της πεθεράς την προσκάλεσε να πάει να κατοικήσει μαζί της!

Βλέπεις; Όλο αυτό έγινε για να καταλάβει ότι έπρεπε να πάρει το μάθημα, όταν το πέρασε με αγάπη, έφυγε ο πειρασμός κι έμεινε μόνο η αγάπη και τώρα, είναι όλα εντάξει.

Συν: Πολύ σπουδαίο αυτό. Θυμάμαι που το λέτε πάντα: «Αν είναι να περάσεις κάτι, θα το περάσεις. Να μην το αποφεύγεις, γιατί τότε, θα περάσεις χειρότερα»!

Γ.Γ: Ναι. Και πρέπει ο άνθρωπος να το περάσει με χαρά κι ευγνωμοσύνη. Να λέει:
– Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ γι’ αυτή την δοκιμασία. Γιατί ήρθε να με κάνει πιο πράο, πιο ταπεινό, πιο ειρηνικό, πιο γεμάτο αγάπη. Κατάλαβες;

 

Από το βιβλίο της Μοναχής Γαβριηλίας, η «Η ασκητική της Αγάπης, Γερόντισσα Γαβριηλία, (1897-1992)» των εκδόσεων Πορφύρα.

Πηγή: Πεμπτουσία

Το Κανονάκι του Παππού απ’ την Σμύρνη Οκτώβριος 17, 2018

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Κοινωνία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , add a comment

Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά από τον παππού μου είναι το χαμόγελό του. Σαν χτες μου φαίνεται που καθόταν και μας έβλεπε να παίζουμε, καθισμένος στην κόκκινη πολυθρόνα του σαλονιού, και έστριβε χαρούμενος το παχύ λευκό του μουστάκι. Και αν έλεγε ο μπαμπάς κανένα αστείο; Ο παππούς ξεσπούσε σε ένα πολύ δυνατό γέλιο, ένα γέλιο μικρού παιδιού, ένα γέλιο που το άκουγε όλη η γειτονιά. Κι εμείς χαιρόμασταν πολύ που τον ακούγαμε να γελάει έτσι και ξεχνούσαμε ότι είναι 80 χρονών και κρατάει μπαστούνι και τον προσκαλούσαμε να παίξει μαζί μας. Κι αυτός πολλές φορές ερχόταν και παίζαμε με τα αυτοκινητάκια μας ή με τα επιτραπέζιά μας. Άλλες φορές που ένιωθε κουρασμένος μας έλεγε: «Θα παίξουμε αργότερα. Έχετε όρεξη να ακούσετε μια όμορφη ιστορία από τη Σμύρνη;» Και εμείς, σαν φρόνιμα εγγόνια που ήμασταν, καθόμασταν ήσυχα – ήσυχα στον καναπέ και τον ακούγαμε με μεγάλη προσοχή να μας αφηγείται με τις ώρες τις ιστορίες από την παιδική του ηλικία.

1_Smyrni_cine

«Η Σμύρνη, παιδιά μου», μας έλεγε δακρυσμένος, «δεν μπορείτε να φανταστείτε τι όμορφη πόλη. Έξι χρονών ήμουνα και όμως τη θυμάμαι πεντακάθαρα. Θυμάμαι τους δρόμους, τις πλατείες, τις άμαξες με τα άλογα. Είχε πολλά θέατρα, και μαγαζιά. Είχε μέχρι και κινηματογράφο η Σμύρνη. Ήταν ένα κέντρο πολιτισμού. Και όπου και αν γυρνούσες να κοιτάξεις… μουσική! Παντού μουσική! Οι άνθρωποι έφτιαχναν χορωδίες και τραγουδούσαν στην πλατεία, έξω από τα μαγαζιά ήταν δύο – τρεις οργανοπαίχτες και διασκέδαζαν τον κόσμο, μπάντες παρέλαυναν στα σοκάκια και τους δρόμους.
2a_Kanonaki_toixografia_mesaΗ μουσική και οι οργανοπαίχτες έδιναν ζωή στην πόλη. Ένας από αυτούς και ο πατέρας μου με το κανονάκι του, ή ψαλτήριον όπως το έλεγαν επί Βυζαντίου. Δεν το αποχωριζόταν ποτέ αυτό το όργανο. Τον θυμάμαι να κάθεται σε μια καρέκλα να ακουμπάει στα γόνατά του το 3_kanonaki_playόργανο, όργανο με τραπέζιο σχήμα, να φοράει τις πένες στα δάχτυλά του, κάτι πένες που έμοιαζαν σαν ψεύτικα νύχια, και να τσιμπάει τις 80 χορδές με πάθος. Κάθε χορδή έχει στα αριστερά της 5 ή 6 «μανταλάκια» τα οποία ο πατέρας μου τα κουνούσε κάθε3_kanonaki_kleidi φορά που άλλαζε τραγούδι. Οι μελωδίες του ακόμα μου έρχονται στο μυαλό. Πώς θα μπορούσα να τις ξεχάσω άλλωστε…

Μια μέρα όμως, αρχές Οκτώβρη ήταν, όλα άλλαξαν. Εγώ έβλεπα τους μεγάλους ανήσυχους αλλά δεν καταλάβαινα, ήμουν πολύ μικρός. Εκείνη τη μέρα λοιπόν, ο πατέρας μου άνοιξε απότομα την πόρτα του σπιτιού και είπε σε μένα και στη μάνα μου: «Αρπάξτε γρήγορα ό, τι μπορείτε και πάμε αμέσως στο λιμάνι!».

Διαβάστε και ..ακούστε τη συνέχεια της όμορφης ιστορίας στην Πεμπτουσία.

Η Άγια Εκκρεμότητα του π. Συμεών Κραγιόπουλου Οκτώβριος 14, 2018

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

[] Είναι γεγονός ότι σε όλες του τις ενέργειες ο Πάτερ δεν έβαζε καθόλου ανθρώπινη πρωτοβουλία. Με την απόλυτη πεποίθηση ότι «ο Θεός κυβερνά», «ξέρει ο Θεός» και «θα δείξει ο Θεός», δεν όριζε καθόλου, σε καμιά περίπτωση τον εαυτό του. Άφηνε να μιλάει πρώτα ο Θεός και ο δούλος του να ακούει: Πρώτα, όπως τόνιζε χαρακτηριστικά, του έλεγε ο Θεός να απλώσει τα πόδια και μετά του έστελνε το πάπλωμα. Είχε δηλαδή το κουράγιο, την ανεξάντλητη υπομονή και την ασκανδάλιστη πίστη, να περιμένει, μέχρις ότου απαντήσει ο Θεός. Και απαντούσε πάντοτε ο Θεός με τρόπο πολύ θαυμαστό, έστω και μετά από ολόκληρες δεκαετίες που είχε το κουράγιο να προσμένει, και τότε -όπως συνήθιζε ο ίδιος να λέει: «Καλύτερα δεν γινόταν!» Αν επιτρέπεται να πούμε, εδώ σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός δεν του χάλασε ποτέ χατίρι του Πατρός, καθόσον «θέλημα των φοβουμένων Αυτόν ποιήσει, και της δεήσεως αυτών εισακούσεται και σώσει αυτούς».

Ως προς την τακτική του «θα δείξει ο Θεός», καθώς απέφευγε συνήθως να δίνει και κάποιες εξηγήσεις, ομολογούμε ότι σ’ αυτό το σημείο δυσκολευτήκαμε ιδιαίτερα στη συνεργασία μαζί του, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι καθόλου εύκολο -όταν δεν είναι κανείς σε ανάλογα πνευματικά μέτρα- να μη σιγουρεύει τίποτε στη ζωή του και να ζει συνεχώς μέσα σ’ αυτή την αγία, όπως την ονόμαζε ο ίδιος, εκκρεμότητα.

«Η ανυπομονησία και η βιασύνη», έλεγε συχνά, «σκοτώνουν την ψυχή, ενώ η καρτερία και η προσμονή ωριμάζουν και θεραπεύουν την ψυχή». Ο Πάτερ βίωνε, με δυό λόγια, σε όλη του τη ζωή το μαρτύριο της σώζουσας υπομονής. Και δεν ήταν λίγα τα πικρά ποτήρια που ήπιε γουλιά-γουλιά μέχρι τρυγός και οι δυσκολίες και τα καμίνια μέσα από τα οποία πέρασε. Μόνο όμως που δεν επηρεαζόταν από αυτά και έβγαινε πάντοτε αλώβητος, γιατί, όπως και να έρθουν τα πράγματα, «ο ταπεινός ου θροείται». []

Απόσπασμα πό την ομιλία της Γερόντισσα Φιλοθέης, Καθηγουμένης Ιερού Ησυχαστηρίου Πανοράματος Θεσσαλονίκης «Ταπεινές και γενικευμένες εμπειρίες και μαρτυρίες για την προσωπικότητα του Γέροντος Συμεών Κραγιόπουλου»

Πηγή: Πεμπτουσία

Τηλεοπτική Σειρά Βασιλική – Μια Αγνοούμενη Επιστρέφει στην Κύπρο Αύγουστος 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία , add a comment

Vasilikh_Sigma_Pemptousia

20 Ιουλίου 1974. Ένα κοριτσάκι έρχεται στον κόσμο την ώρα που οι Τούρκοι εισβάλλουν στην Κύπρο. Κάτω από τους βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροπλάνων, οι Τούρκοι μπαίνουν στο σπίτι, σκοτώνουν τη μητέρα και τη μαμή η οποία προλαβαίνει να το βαφτίσει και να το ονομάσει Βασιλική. Ένας Τούρκος αξιωματικός παίρνει το νεογέννητο και 31 χρόνια μετά την βρίσκουμε στην Κωνσταντινούπολη, ως Εμινέ. Έχει μεγαλώσει σαν Τουρκάλα και φυσικά σαν μουσουλμάνα. Πριν πεθάνει ο “πατέρας” της, της αποκαλύπτει ότι είναι Ελληνίδα και ότι την έχει πάρει κατά τη διάρκεια της εισβολής. Ένας ολόκληρος κόσμος γκρεμίζεται μέσα της. Αποφασίζει να πάει στην Κύπρο και να βρει τους δικούς της. Η πορεία της αυτή θα είναι δύσκολη και επώδυνη. Η Βασιλική θα είναι η πρώτη “αγνοούμενη” που επιστρέφει.

Μετά την παρουσίαση της σειράς “Μίλα μου” στο Ζωντανό Ιστολόγιο, σας προτείνουμε την «Βασιλική». Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα τηλεοπτική σειρά με συγκινητική πλοκή, αλλά και χρήσιμα διδάγματα για κοινωνικά προβλήματα, όπως τα ναρκωτικά.

Την σειρά επιμελήθηκε και παρέχει ελεύθερα στο διαδίκτυο η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ WebTV σε συνεργασία με το Κυπριακό τηλεοπτικό κανάλι SigmaTV.

Εδώ μπορείτε να δείτε το πρώτο επεισόδιο:

Όλα τα επεισόδια μπορείτε να τα δείτε στην Βιντεοθήκη της Πεμπτουσίας.

Προϋποθέσεις επιτυχίας για το Γάμο και τη συζυγία Νοέμβριος 10, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις , 5Σχόλια YouTube Preview Image

Ο Κωνσταντίνος Γανωτής μιλάει για τα προβλήματα του Γάμου στη σημερινή εποχή και την προετοιμασία της Εκκλησίας για τους νέους για το μυστήριο του Γάμου.

Πηγή: Πεμπτουσία

Η Ευτυχία, οι Απολαύσεις και το Νόημα της Ζωής Ιούλιος 23, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Μαρτυρία – άποψη του Κλάους Κένεθ για την ευτυχία, το κυνήγι των απολαύσεων, τη σχέση με το Θεό και το νόημα της ζωής.

Σημείωση: οι ελληνικοί υπότιτλοι έχουν σημαντικά νοηματικά σφάλματα.

Πηγή: Βιντεοθήκη Πεμπτουσίας

Ορθόδοξη Τηλεοπτική Σειρά Μίλα μου Μάιος 1, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

Το «ΜΙΛΑ ΜΟΥ» είναι μια ενδιαφέρουσα κοινωνική τηλεοπτική σειρά. Είναι πλούσια σε μοναδικά, καθημερινά διδάγματα με πάρα πολύ συγκινητική πλοκή. Με ορθόδοξα, διδακτικά, καθημερινά παραδείγματα.
Η σειρά είναι παραγωγή από την Πεμπτουσία και προβλήθηκε πριν από λίγα χρόνια στον τηλεοπτικό σταθμό «SIGMA» (ΣΙΓΜΑ) της Κυπριακής τηλεόρασης. Η ταινία έχει γυριστεί επί το πλείστον στην Κύπρο και στην Φλωρεντία της Ιταλίας, καθώς και πολλές σκηνές στην Ιερά μονή του Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή στην Κύπρο.

Στο πρώτο επεισόδιο γνωρίζουμε την Άννα και το Γιώργο, φοιτητές στην Φλωρεντία η ζωή των οποίων συνταράσσεται από ένα αναπάντεχο νέο, ενώ στην Κύπρο η οικογένεια της Άννας αντιμετωπίζει διάφορα συνηθισμένα προβλήματα τα οποία όμως έχουν τη δική τους δυναμική.

Όλα τα επεισόδια είναι διαθέσιμα στο youtube εδώ και στην Βιντεοθήκη της Πεμπτουσίας εδώ.

Θερμές ευχαριστίες στον Γιώργο Ασημακόπουλο.

Ο άνθρωπος στις κρίσιμες εποχές – η αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου Σεπτέμβριος 6, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Ομιλία του Σταύρου Μπαλογιάννη, καθηγητή νευρολογίας και διευθυντή Α´ Νευρολογικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που έγινε στην Σχολή Γονέων Κατερίνης στις 12-12-2011.

Ερωτήσεις και απαντήσεις μετά το τέλος της ομιλίας.