Λογοτεχνία – Ποίηση

Περπατούσε μέρα και νύχτα στους δρόμους της πόλης σαν αερικό. Στο ένα χέρι ένα ποτήρι μπίρα και στο άλλο ένα

Αγκαλιαζω την ηρεμια. Απο το μπαλκονι ο ωκεανος. Σιγαλια. Εκκωφαντικη. Το νερο αμυδρα στο βαθος. Απουσια παρουσια. Καλοκαιρακι, τζιτζικιων εποχη,

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου, ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και

Ουτοπίες Καθ’ οδόν (7 και 30΄ πρωινή προς εργασίαν) συναντώ τον Μάρτιο ευδιάθετον, υπαινιγμών πλήρη περί ανοίξεως και λοιπά. Αναβάλλω

του Κωνσταντίνου Κομιάνου Πηγή: βιβλίο ποιημάτων «ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ», Εκδόσεις Γαβριηλίδης (2015) Mια πρωτόγνωρη καλημέρα του ευχήθηκε η φύση Οι ήχοι

Μέ κατάνυξη Ελα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά. Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο, να μου δώσεις δύναμη,

Ανιχνεύοντας τον ορίζοντα, όπου βρίσκω το σύμπαν να ορθώνεται μέσα μου Μέσα στα κοχύλια των λευκών αμμουδιών, στα βότσαλα των