Λογοτεχνία – Ποίηση

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και

Αη Δημήτρη μου εσύ που ανθίζεις μεσ’ τα κρύα τη μυρωδιά σου την βουβή τα κρίνα έχουνε κλέψει Έλα να

Δεν θα πιστέψω ποτέ στο Θεό που καταδικάζει την ύλη… Σ’ ένα Θεό μαζοχιστή. Σ’ ένα Θεό που απαγορεύει τις

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μαινα» Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές φορτώνει φρέσκο αέρα κι

Ενδιαφέρουσα ανάλυση και απεικόνιση των βασικών θέσεων – προβλέψεων των βιβλίων «Θαυμαστός καινούργιος κόσμος» του Χάξλει και «1984» του Όργουελ

Κάποτε,  λέει  ένας  μύθος,  ήταν  ένας άγγελος, που θέλησε να γνωρίσει τις χαρές και τις ηδονές, που ξελογιάζουν τους ανθρώπους.

Το διάνεμά σου μες στο σπίτι σαν να μην έχεις φύγει από καιρό κάπου κάπου θαρρώ πως τις νύχτες κάποιος

Δρόσισαν πια τα βραδάκια στη βεράντα δεν είναι να μένεις μέχρι αργά. Κι’ η θάλασσα στο βάθος απόμακρη Σαν να

Σχολείο, πατρίδα, ήρωες, ιστορία, παράδοση, παιχνίδι, ευ ζειν, ποίηση, κληρονομιά, οικουμενικότητα, δημιουργικότητα, τέχνη, καλαισθησία, έμπνευση, γλώσσα, πρόγονοι, αρετή, πίστη, Χριστός,

“Σαν έρθει ο πόνος να σε βρει να τον δεχθείς παλικαρίσια. Στάσου λεβέντης σαν τη δρυ τη λαμπαδόκορμη, την ίσια.