jump to navigation

Μη Αναγκαίοι Ανθρωποι και η Συνενοχή του Αμέτοχου στο Έγκλημα Σεπτέμβριος 27, 2018

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Ιστορία, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Μόλις είδα ένα βίντεο από μια διαμαρτυρία εναντίον των τοξικομανών και των ομοφυλόφιλων. Αιτία μια ληστεία ή ίσως ληστεία δεν είναι ακόμη σίγουρο, από τοξικομανή ομοφυλόφιλο. Το σύνθημα που φώναζαν στην συγκέντρωση ήταν «πρεζάκια και γκέι δεν είστε αναγκαίοι». Και σαφέστατα η άποψη τους, είναι να τους εξαφανίσουμε από προσώπου γης, με οποιοδήποτε τρόπο. Υπάρχουν άραγε άνθρωποι που δεν είναι αναγκαίοι; Πόσο βαριά και σκοτεινή κουβέντα. Πόσο βαθιά απάνθρωπη, κτηνώδης και αντιχριστιανική.

Λίγο αργότερα μια άλλη είδηση έπεσε στην αντίληψη μου, που αναφερόταν με φωτογραφικό υλικό αυτή την φορά, σε προκηρύξεις που είχαν πετάξει άτομα του ίδιου χώρου, αναγράφοντας πάνω την άποψη, «η αυτοάμυνα δεν είναι αδίκημα αλλά ένστικτο», δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, στις σημερινές κοινωνίες του 21αιων, μετα την σάρκωση του Χριστού οι άνθρωποι πρέπει να αντιδρούμε βάσει ενστίκτων, άρα με κυρίαρχη την ζωώδη πλευρά του εαυτού και της φύσης μας. Εκείνη την πτωτική, την πιο σκοτεινή και ανελεύθερη. Γιατί εάν είμαι τα ένστικτα μου, δεν υπάρχει ελευθερία, απλά λειτουργώ ορμέμφυτα ενστικτωδώς και αναγκαστικά. Άρα ως ζώο, και σαφέστατα όχι θεούμενο.

Ξέρω ότι αρκετοί που αυτή την στιγμή διαβάζεται αυτό το κείμενο, θα αναρωτιέστε, «μα καλά υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, με τέτοιες σκέψεις και πρακτικές; Εαν υπάρχουν θα είναι ελάχιστοι.». Σας απαντώ λοιπόν λέγοντας πως όχι μόνο υπάρχουν αλλά είναι δίπλα σας, μαζί σας, μέσα μας. Και όχι μόνο δεν είναι λίγοι αλλά με την ίδια ψυχολογία και ρητορική είναι πάρα πολλοί. Το κακό δεν κατοικεί κάπου σε ένα άλλο πλανήτη αλλά σε αυτόν που υπάρχουμε και ζούμε.
Οι άνθρωποι του σκότους και οι υμνητές του μίσους δεν ανήκουν σε κάποια σπάνια φυλή ή είδος. Ούτε ήρθαν από έναν άλλο κτηνώδη πλανήτη. Όχι. Είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, οι φίλοι μας, οι συγγενείς μας και οι γείτονες μας, ίσως εμείς οι ίδιοι. Ο κάθε καθημερινός άνθρωπος.

Εκείνοι που έκαναν τα πιο φρικτά εγκλήματα κατά αμάχων πληθυσμών, στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν ο φασιστικός τακτικός στρατός, αλλά οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, μου μεταμορφώθηκαν σε κτηνώδεις προσωπικότητες. «Το έγκλημα της εξόντωσης των Εβραίων της Ευρώπης δεν έγινε από μόνο του, το έκαναν άνθρωποι. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν μόνο τα στελέχη του Ναζιστικού Κόμματος, τα Ες Ες και κάποια άλλα τέρατα, ήταν οι κανονικοί άνθρωποι της γερμανικής κοινωνίας, καλοί οικογενειάρχες, προκομμένοι επαγγελματίες, ευσυνείδητοι υπάλληλοι. Το έγκλημα έγινε με την ενεργό συμπαράσταση ή με την ένοχη αδιαφορία όλης της γερμανικής κοινωνίας. Οχι όμως μόνο της γερμανικής κοινωνίας. Το έργο που ανέλαβε η Γερμανία, τον αφανισμό δηλαδή των Εβραίων από τον κόσμο, δεν ήταν εύκολο να το φέρει σε πέρας μόνη της. Χρειαζόταν συνεργούς. Τους βρήκε εύκολα και πρόθυμα στους φασίστες και αντισημίτες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών»(1)
Το κακό είναι μέσα μας, το ζώο κρύβεται καλά στις σκοτεινές πλευρές του εαυτού μας. Διψά για αίμα, και όταν το μυρίσει βγαίνει να το απολαύσει.

Η βαρβαρότητα από τον πολιτισμό και η αγιότητα από την δαιμονιώδη αντίληψη του μίσους, δεν απέχουν πιστέψτε με και πολύ. Είναι πολύ κοντά εάν δεν προσέξουμε και αν καθημερινά δεν ασκούμαστε στην υπεύθυνη επιλογή να παραμείνουμε αυτό που θέλησε ο Θεός, άνθρωποι, εικόνες Του. Το επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι οι άνθρωποι αντιδρούν κατά αυτόν τον φασιστικό τρόπο διότι υπάρχει οικονομική κρίση και οριακές συνθήκες βίου, είναι απογοητευτικά άστοχο. Αντιθέτως, σε τέτοιες οριακές καταστάσεις πρέπει να φανερώσουμε τις πολιτισμικές μας αξίες και την χριστιανική μας ταυτότητα. Το κατά πόσο είμαστε μαθητές Εκείνου. Ο αυστριακός αγρότης Φραντς Γαιγκερσταίτερ, θα είναι ο μόνος από το χωριό του, που θα ψηφίσει εναντίον της συνεργασίας της Αυστρίας με την φασιστική Γερμανία, και κατά επέκταση θα αρνηθεί να πάρει μέρος στον β΄παγκόσμιο πόλεμο, όχι επειδή ανήκει σε κάποια πολιτική οργάνωση ή ιδεολογία, αλλά γιατί είναι χριστιανός. «…είναι πιστός χριστιανός, που τοποθετεί καθημερινά τον εαυτό του και τα έργα του ενώπιον του Θεού. Η βαθιά πίστη του θα τον οδηγήσει το 1943 να αρνηθεί να υπηρετήσει στον ναζιστικό στρατό και να συμπολεμήσει με τους ναζήδες σε έναν άδικο πόλεμο. Τη στάση του δεν την καταλαβαίνει κανείς απολύτως, κληρικοί, συγχωριανοί, φίλοι, η ίδια η γυναίκα του, κανείς. Ολοι προσπαθούν να τον μεταπείσουν με διάφορους τρόπους. Εκείνος όμως μένει αμετάπειστος, θεωρεί ότι υπάρχουν στιγμές στη ζωή, και τώρα είναι μια τέτοια ακριβώς στιγμή, που είναι καλύτερα να υπακούς στον Θεό παρά να ακούς τους ανθρώπους. Ο Φραντς Γαιγκερσταίτερ παίρνει τοις μετρητοίς την εντολή της αγάπης για τον πλησίον και δεν παίζει με τη μέλλουσα κρίση του Θεού. Το στρατοδικείο τον καταδικάζει σε θάνατο και η ποινή εκτελείται, με γκιλοτίνα, στη φυλακή Μπράντενμπουργκ, στο Βερολίνο. Πεθαίνει άφοβα για την πίστη του, μαρτυρεί ως χριστιανός, όχι ως πολιτικός αγωνιστής. Εχει τρία μικρά παιδιά, κορίτσια, το μεγαλύτερο έξι χρόνων»(2).
Το κρίσιμο διακύβευμα είναι να παραμένεις άνθρωπος και χριστιανός στις δύσκολες στιγμές του ατομικού και συλλογικού βίου.
Θα κλείσω αυτές τις σύντομες σκέψεις, με κάτι που είχε επισημάνει ο Σ. Ζουμπουλάκης, στην σημαντική ομιλία του «Για το Ολοκαύτωμα»: «Το πρώτο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να είναι προφυλαγμένος από το κακό της αβέβαιης, ρευστής και αντιφατικής ανθρώπινης φύσης. Και το δεύτερο, ότι η παθητικότητα μπροστά στο κακό δεν είναι μια ηθικά ουδέτερη στάση, μια και αφήνει το κακό να κυριεύει. Ηθικά επιλήψιμος δεν είναι μονάχα εκείνος που διαπράττει το κακό, αλλά και αυτός που το παρατηρεί αμέτοχος».

[1] «Για το Ολοκαύτωμα», Στ. Ζουμπουλάκης, Εκδόσεις Πόλις, σελ.14-16 .

[2] Σ. Ζουμπουλάκης:Φραντς Γαιγκερσταίτερ (1907-1943), Καθημερινή,02.09.2018

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (FB)

Να μην χάσουμε τα πάθη! Να τα μεταβάλουμε! Ιανουάριος 10, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

monopati-hlios-thalassa

Συνέντευξη μέ τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο

Απόστολος Διαμαντής: Πώς εσείς, ένας απόφοιτος της ψυχολογίας, στραφήκατε στη θεολογία;

Νικόλαος Λουδοβίκος: Προέρχομαι από την ψυχολογία, σπούδασα ψυχολογία. Και στη συνέχεια, μέσω αγιορειτών, πέρασα στην ορθόδοξη θεολογία. Και διάβασα απευθείας τους Έλληνες πατέρες. Στο έργο μου στέκομαι κριτικά απέναντι στο σχήμα του υπαρξισμού, που έχει υιοθετηθεί από κάποιους Έλληνες θεολόγους, το οποίο έχει τη ρίζα του στον Αυγουστίνο (Augustinus) και στον Πλωτίνο. Ότι δηλαδή η ψυχή είναι ουράνια και το σώμα επίγειο. Και έτσι μιλάνε για τη φύση σαν κάτι από το οποίο πρέπει να εξέλθουμε. Αυτός ο διχασμός δεν υπάρχει στους Έλληνες πατέρες, για τους οποίους η ψυχή είναι «λεπτόσωμον πνεύμα».

ΑΔ: Αυτά βεβαίως είναι δύσκολο κανείς να τα παρακολουθήσει, ένας απλός άνθρωπος…
ΝΛ: Δεν είναι καθόλου. Οι απλοί άνθρωποι τα βιώνουν εμπειρικά, από την συμμετοχή τους στην εκκλησιαστική ζωή. Γίνονται παράδοση. Το πρόβλημα είναι με τη σχηματική σκέψη των «μορφωμένων», δεξιών και αριστερών και κεντρώων. Τα κλισέ για την αριστερά είναι δυο τρεις κατηγοριούλες: μεσαίωνας= συμφορά, διαφωτισμός= ανάσταση, εκκλησία= Χριστόδουλος, δηλαδή τάφος ανεωγμένος. Οι δεξιοί ταυτίζουν, από την άλλη, όλη την ορθόδοξη παράδοση με οτιδήποτε πράττει η κρατούσα εκκλησία. Όμως την ορθή σχέση με όλα αυτά την έχει η μοναστική παράδοση και ο απλός λαός, ο οποίος «κράτησε το βήμα ενός χαμένου χορού», όπως είχε πει κάποτε και ο Διονύσης Σαββόπουλος.

ΑΔ: Τι ακριβώς είναι αυτό που γνωρίζει ο απλός λαός;

ΝΛ: Τα γνωρίζει από τον παππού και τη γιαγιά. Είναι μερικά απλοϊκά, αλλά ταυτόχρονα πολύ βαθιά πράγματα. Η γιαγιά μου στην Πορταριά, μια γυναίκα σχεδόν αγράμματη, που ίσα – ίσα μπορούσε να διαβάσει, με κράταγε στα γόνατά της και μου έλεγε: «Κοίτα να δεις. Ο Θεός είναι η αγάπη. Σε κρατάει στην αγκαλιά του, όπως κάνω τώρα εγώ». Δεν είναι ο τιμωρός ο Θεός. Θέλει να σου κάνει όμορφη τη ζωή. Και όταν εγώ, νεαρός, είχα επαναστατήσει, και ο πατέρας μου φώναζε που γυρνούσα αργά, η γιαγιά μου ήταν μια ανοιχτή αγκαλιά. Αυτό, βέβαια, που έχουν οι απλοί άνθρωποι πρέπει να γίνει λόγος, στοχασμός, για να επηρεάσει τα πράγματα, να φτιάξει πολιτισμό.

ΑΔ: Αν δεν γίνει; Αν μείνει μόνον ως παράδοση; (περισσότερα…)

Η διαχρονικότητα της ταυτότητας του Ελληνισμού Μάιος 25, 2009

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Πολιτισμός , 6Σχόλια

παράθυρο στο μέλλον

[] Γυριζόταν σε κακόφημη συνοικία της Αλεξανδρείας μία ταινία για τον μεγάλο μας ποιητή Καβάφη. Το γύρισμα, όπου μετείχαν πολλοί κομπάρσοι, παρακολουθούσαν και μερικές χιλιάδες άλλοι φτωχοί Αιγύπτιοι. Όταν τελείωσε το γύρισμα, ο οικονομικός διαχειριστής της ταινίας έπρεπε να πληρώσει του κομπάρσους. Τότε έκανε το λάθος, να βγάλει από το χαρτοφύλακα του όλο το τεράστιο ποσό που είχε μαζί του.

Όλες τότε αυτές χιλιάδες των πολύ φτωχών Αιγυπτίων, μόλις είδαν τα χρήματα αυτά, όρμησαν εναντίον του με σκοπό να του τα πάρουν. Ο διαχειριστής τότε, έντρομος κατάφερε να μπει στο αυτοκίνητο, με το πλήθος να τρέχει έξαλλο για να του πάρει τα λεφτά.

Η Αιγυπτία αστυνομικός με πολιτικά που συνόδευε το συνεργείο, έβγαλε τότε την ταυτότητα της φωνάζοντας, Police.

Στις κραυγές αυτές της αστυνομικού, το έξαλλο πλήθος δεν έδωσε καμμία σημασία, και προχωρούσε να πραγματοποιήσει τον σκοπό του.

Τότε η αστυνομικός αντιδρώντας άμεσα, είχε την ιδέα να ανέβει ψηλά στο αυτοκίνητο και να φωνάξει δυνατά:

Είναι Younan.

Και τότε συνέβη το καταπληκτικό. Το έξαλλο πλήθος των φτωχών Αιγυπτίων, να σωπάσει και να αποτραβηχτεί ήσυχα δείχνοντας το σεβασμό του στη διαχρονική έννοια του Ελληνισμού, στην πόλη που ίδρυσε ο Younan Αλέξανδρος.

Φαντάζομαι την λύπη πολλών δήθεν Ελλήνων, ανθελλήνων, δεν θέλω να πω τα ονόματα που έχω αναφέρει πολλές φορές, όταν άκουσαν τον άξιο Έλληνα σκηνοθέτη Σμαραγδή (πρόσφατη ταινία του «ο Ελ Γρέκο»), να διηγείται την πραγματική, απίθανη αυτήν ιστορία.

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

[πηγή]

Οι ιδιότητες του Έλληνα κατά τον συγκλητικό Μενένιο Ιανουάριος 3, 2009

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Πολιτισμός, Πολιτική , 10Σχόλια

 Ακρόπολη ουρανός

ΟΞΥΡΥΓΧΕΙΟΙ ΠΑΠΥΡΟΙ 

Πολλά έχουν γραφτεί για τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των Ελλήνων, αλλά τα όσα θα διαβάσετε πιο κάτω σίγουρα θα σας εντυπωσιάσουν. Τα βρήκα σ’ ένα φυλλάδιο που μου έδωσε ένας φίλος και στο οποίο ο Κωνσταντίνος Τσάτσος παρουσίαζε τις, γραμμένες σε λατινική γλώσσα, επιστολές κάποιου Μενένιου Απιου, Ρωμαίου συγκλητικού που είχε ζήσει στην Ελλάδα και που απευθύνονται, όπως ο K.T. αναφέρει στο εισαγωγικό του σχόλιο, σ’ έναν ανθύπατο με το όνομα Ατίλιος Νάβιος ο οποίος, απ’ ό,τι φαίνεται από την ανάγνωση των επιστολών, έχει αναλάβει υπηρεσία στην Αχαϊα. O K.T. σημειώνει ότι «οι επιστολές βρέθηκαν από κάποιον παλιό συμφοιτητή του, σε μια ομάδα παπύρων, στην Οξύρρυγχο, το σημερινό Μπενεζά, πλάι σε μια αναποδογυρισμένη σαρκοφάγο».O Μενένιος Απιος αρχίζει την πρώτη του επιστολή περιγράφοντας τη ζωή του «συνταξιούχου» στο Τούσκουλο, κάποια περιοχή μακριά από «το συρφετό της -ρωμαϊκής- αγοράς και τους κούφιους λόγους της Συγκλήτου». Στη συνέχεια μακαρίζει το φίλο του Νάβιο που είναι «αφοσιωμένος στα νέα του καθήκοντα, εκεί κάτω στον ασυννέφιαστο ουρανό της Αχαϊας», και μετά του λέει ότι επειδή ανησυχεί για το πώς θα τα καταφέρει στην Ελλάδα του γράφει «για να βοηθήσει με την πείρα που έχει θησαυρίσει το έργο του» και για να τον «αποτρέψει από τίποτα λάθη ή και από κάποιες κατ’ αρχή αδιόρατες αδεξιότητες που όμως υπονομεύουν κάποτε ένα πολυμήχανο έργο».«Αφησε λοιπόν», τελειώνει τον πρόλογό του ο Νάβιος «τον παλιόν ανθύπατο της επαρχίας σου να σου προσφέρει, κατά το λόγο του Αχιλλέα, _δώρον ολίγον τε φίλον τε_» (στο σημείο αυτό ο Κωνσταντίνος Τσάτσος που έχει μεταφράσει τις επιστολές από τα λατινικά, σημειώνει ότι στο πρωτότυπο η τελευταία φράση είναι γραμμένη στα ελληνικά.Πάμε λοιπόν να διαβάσουμε μαζί μερικά αποσπάσματα από τις γραμμένες πριν χιλιάδες χρόνια (ή μήπως σήμερα;) επιστολές του Μενένιου. Όπως θα δείτε, τα όσα γράφει δεν ισχύουν σήμερα μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για άλλους, σύγχρονους κοσμοκράτορες! Όταν τελειώσετε την ανάγνωση αναρωτηθείτε πόσο άλλαξαν τα πράγματα τα τελευταία 2.000 χρόνια! (σ.σ. οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας).

(περισσότερα…)

Αφιέρωμα Άρδην στην ελληνική ταυτότητα Δεκέμβριος 21, 2008

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη , add a comment

Άρδην-14-199806-Ελληνική Ταυτότητα

Publish at Scribd or explore others: Social Science Science ελληνική ταυτότητα

Ευχαριστίες στο Βούκινο.